مدرسه دارالفنون

میرزا تقی خان فراهانی ملقب به امیرکبیر پس از سفر به روسیه، متوجه نیاز فوری کشور به مرکز آموزش عالی گردید؛ لذا از ابتدای صدارت خود، برای ایجاد این مرکز تلاش کرد؛ ولی متأسفانه هیچ‌گاه شاهد افتتاح آن نشد. چرا که نخستین دسته از استادان اتریشی به سرپرستی دکتر یاکوب ادوارد پولاک، دو روز پس از دست‌گیری و تبعید امیرکبیر به تهران رسیدند و با استقبال گرمی مواجه نشدند. دارالفنون در روز یکشنبه ششم دی ماه 1230 برابر با پنجم ربیع‌الاول 1268 ق، سیزده روز پیش از قتل امیرکبیر و با حضور ناصرالدین شاه، میرزا آقاخان نوری صدراعظم جدید و گروهی از دانشمندان و معلمین ایرانی و اروپایی با 30 نفر شاگرد رسماً گشایش یافت.
 
بنای دارالفنون

میرزا تقی خان امیرکبیر محل ساختمان را خود شخصاً در مجاورت کاخ‌های سلطنتی و در مکانی که سربازان آموزش نظامی می‌دیدند با موافقت ناصرالدین شاه انتخاب کرد، و به میرزارضاخان مهندس تبریزی که یکی از پنج نفر محصل اعزامی به لندن در زمان عباس میرزا بود دستور تهیه نقشه ساختمان را داد. نقشه ساختمان با استفاده از طرح عمارت سربازخانه ولیچ انگلیس در اواخر سال 1229 آماده و محمدتقی معمارباشی به احداث آن مأمور شد و کار را آغاز کرد. قسمت شرقی بنا در سال 1230 اتمام یافت. هشتاد سال پس از فعالیت و در سال 1308(1348ق) ساختمان مدرسه به دستور میرزا یحیی خان اعتمادالدوله قراگزلو وزیر وقت معارف تخریب شد و ساختمان فعلی با نقشه و نظارت مارکف مهندسی روسی ساخته شد. علی اصغر حکمت وزیر فرهنگ وقت نیز در سال 1313در شمال و جنوب، عمارتی را بر آن افزود.
 
آموزش در دارالفنون
 
پیاده‌نظام، سواره‌نظام، توپ‌خانه، مهندسی، پزشکی و جراحی، داروسازی و کانی‌شناسی رشته‌هایی بود که در این مدرسه تدریس می‌شد. زبان فرانسه، علوم طبیعی، ریاضی، تاریخ و جغرافیا دروس مشترک همهٔ رشته‌ها بود. بعدها زبان انگلیسی، روسی، نقاشی و موسیقی به این درس‌ها افزوده شد. سال تحصیلی در دارالفنون از شهریور ماه هر سال آغاز و تا خرداد ماه سال بعد پایان می‌یافت.
 
 
نام اولین  اساتید دارالفنون:

 
 
 
توجه: اگر سایت برای شما باز نمی شود, لطفا روی متن زیر کلیک کنید.
ورود به سایت ثبت نام کارت ملی هوشمند www.ncr.ir